Wednesday, May 12, 2021
More
    •  
    •  
    •  
    •  
    •  
    •  

    Latest Posts

    प्रेमको रिवन (कविता)

    - Advertisement -
    •  
    •  
    •  
    •  
    •  
    •  

    समयको ऐनामा उभिएर हेर्छु

    कति कुरूप रहेछु म

    मैले देखेका सबै दृश्यहरू

    धुवाँ बनेर गए आकाश तिर,

    प्रेमको मसीले लेखेका कविता पढ्दा पढ्दै
    बिर्सिएछु पढ्न जिन्दगीको पाठशाला !

     

    धर्ती गोलो छ भनेर पढिरहँदा
    गुडाउँदै बसेछु गुच्छा र भकुण्डो,
    संगै गुडाएछु बच्चैमा आफ्ना लक्षहरू,

     

    म डराएर भागिरहेछु -आफ्नै छायाँ सँग
    जुन निकै कालो देखिन्छ
    घरि लामो -घरि छोटो

     

    गाउँ भरिका कुकुर संग लडेर रगताम्मे भएको कुकुर
    पुच्छर हल्लाउँदै हिड्छ मेरै खुट्टा छोएर
    मेरै स्वास्थ्य शिक्षालाई चुनौती दिएर
    चाटीचाटी निको पार्छ आफ्नो आलो घाउ !

     

    रूखको छहारीमा पुगेर
    अधिनमा नभएको मन बोकेर आफैलाई हेरिबस्छु
    कहाँ सम्म पुग्यो मेरो साम्राज्य ?

     

    घरको धुरीमा बसिरहेछ सेतो परेवा
    पखेटा सग्ला भएर पनि किन उड्दैन ?
    म हेर्छु त्यसैवला देखिन्छ आकासमा
    घुमिरहेको यौटा चिल !

     

    कर्तब्य बाट निकै पर भागिरहेको म
    हरेक रात जिन्दगी जिउनुको कारणको

    ऐठनले थिचिएर छट्पटाईरहेछु
    चिच्याईरहेछु
    सपनामा किन देखिन्छ हिमालमा पहिरो झरेको ?

     

    शान्तिको नारा लाउँदै हिडेको बालक
    किन घुस्रिन आउँछ मेरै काखमा ?

    पत्थर भन्दा अटल भएर हेरिरहन्छु
    थाहा छैन किन मरिरहेछ म भित्रको संवेदना ?

    सपनामा मेलवर्न र वासिन्टन डिसी दोहोरिरहन्छन्
    म डराउँछु- के मलाई देशको माया छैन ?

    यी जम्मै घटनाहरू माझ मुकदर्शक बनिरहेको बेला
    मेरै अँगाडी फत्र्याक्क झर्छ वैलिएर गुँरासको फूल ।

     

    कर्णालीका वेदना नसुन्ने मेरा कान छन्
    लिलुपेक चहराईरहेको महसुस नहुने मेरो मुटु छ
    सुस्तामा बाढी पसेको नदेख्ने आँखा छन् ।

     

    म यस्तो विवस समय बाँचीरहेछु -म म नै हैन जस्तो

    र पनि मनमा यौटा आँशाको विज अंकुरआईरहेछ
    बाँध वलियो भए नदीले लय समाउँछ
    संगीतमा सुर भए शब्दले माधुर्य पाउँछ
    रूख हरियो भए चरीले वास पाउँछ
    भूमि मलिलो भए फूल हरहर मगमगाउँछ ।

     

    हो प्रियतम
    तिमी मेरो जिन्दगीको यस्तो पर्खाल हौ
    जसको आडमा म सारा ब्रह्माण्ड थेग्न सक्छु ,

    त्यसैले प्रियतम
    यो स्वर्णिय मौसमको
    प्रेमिल साँझहरूमा
    सिउरिन सकुँ तिम्रो शिरमा प्रीतको रिवन
    म तिमीलाई यस्तो प्रेम दिन सकुँ
    जहाँ सल्कियोस्
    संसारै उज्यालो पार्ने
    प्रेमको दियो !!

    शेखर विकल्प

    Comments

    0 comments

    Latest Posts

    Don't Miss

    Comments

    0 comments